FOTONIEUWS

Schrijvers en boeken bij Heinen - Lieke Kézér - De afwezigen - 7 september 2016 ea
Lidewijde Paris over haar boek Hoe lees ik? - 14 september
So seventies, door Wilbert Schreurs - 15 september
Esther Walraven over Daan & Nadia - 23 september

7/9 - Lieke Kézér (haar Hongaarse grootvader kwam in de 20er jaren als kind naar Nederland) presenteerde haar debuutroman De afwezigen (Arbeiderspers) bij boekhandel Heinen. Voor deze locatie was gekozen omdat de schrijfster in de loop der jaren in Den Bosch en omliggende dorpen woonachtig was. Esther Hendriks van de uitgeverij die in de afgelopen jaren haar redacteur was introduceerde het boek, dat ze omschreef als filmisch, en noemde Lieke een niet-gemiddelde debutante. Zij prees de kwailteit van het boek dat gaat over een autistische jongen waarvan de moeder is overleden en de vader al lang uit beeld is. Een oude buurman ontfermt zich over de jongen en gaat met hem een week naar New York want hij denkt dat het kind wat los zal komen als hij saxofoon leert spelen. Deze reis moet zich afspelen vóór "9/11" want bij aankomst zien ze de Twin Towers staan. Het boek is op een raadselachtige wijze verteld, je bladert af en toe terug om de relaties tussen de personen opnieuw te ontdekken vooral met degenen die er niet meer zijn.
Lieke Kézér bood het eerste exemplaar aan haar vader aan en signeerde de exemplaren voor familie, vrienden en belangstellenden die ondanks het warme weer de presentatie bezochten, al was het maar buiten op straat.
14/9 - Lidewijde Paris over haar boek Hoe lees ik? Paris zit al 25 jaar in het boekenvak en is nu oa uitgever. Lezers vroegen altijd aan haar hoe zij boeken leest en om die vraag eens uitgebreid te beantwoorden heeft ze dit boek geschreven. Ook omdat er veel gedaan wordt voor lezers met een beperking als laaggeletterdheid of dyslexie, maar niet voor de gewone lezer die misschien niet altijd door heeft wat een schrijver bedoelt of waar de tegenstellingen of metaforen in de tekst zitten. Ze gaf daarvan een aantal handige voorbeelden ter introductie. Bij voorbeeld de beginzin van een boek die ze gaandeweg of na afloop vaak nog herleest. Zoals in een boek van Grøndahl waar haar de tegenstelling rechtopzitten - bocht opviel. Bij nadere beschouding bleken er wel 8 tegenstellingen te staan op de eerste bladzijde. In de De Vinci Code van Brown wordt meteen veel te veel uitgelegd en nog eens extra benoemd alsof de lezer het anders niet door zou hebben. Harry Mulisch begint De ontdekking van de hemel midden in een gesprek, iedere andere auteur zou dat niet durven, maar Mulisch mag dat want hij is Mulisch. De lezer ontdekt het toch wel waar het over gaat. Julian Barnes laat de ik-figuur zich allerlei dingen herinneren maar is het de waarheid, en welke? 
Omdat ze altijd alles leest vallen haar ook rare tekstdingen in foto's en straatschilderingen op. Maar waarom leest ze literatuur? Volgens Jules Barnes is literatuur de beste manier om de waarheid te vertellen. Maar het is toch fictie? Het is een kwestie van perspectief. Ze scheurde een oude krant in een paar richtingen doormidden en dat lukt de ene keer wel en de andere keer niet goed. Hoe noemen de NS "op tijd" en te laat? Ook referentiekaders zijn belangrijk: halve portretten van bekende personen worden toch herkend. Arnon Grunberg heeft het in Tirza over Mohammed A. maar dat wordt in het boek niet uitgelegd. De lezer weet het wel.
Waarom ze leest?  Elk boek dat je leest is een investering in jezelf.
15/9 - presentatie van het boek So seventies, door Wilbert Schreurs, met quiz over de zeventiger jaren. Ool voor degenen die de "senties" meegemaakt hebben waren die vragen nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden; over popgroepen, het rode boekje voor scholieren, het aantal scheidingen, ooit een normaal mens ontmoet, Loeki de Leeuw, sherry-dieet, overheidsglasbak, Koot en Bie, trimbanen, voetbal is oorlog, Harry Mulisch, etc. etc. Een leuk boekje tegen het vergeten.
23/9 Esther Walraven over haar "young adult"-boek Daan & Nadia. Eerder schreef zijn het jeugdboek Waarom achtbanen te gek zijn. Het opvallende aan de vormgeving van dit boek zijn de contrastkleuren van de pagina's die de stemming van de hoofdpersonen weergeven. Daan is een drukbezette 17-jarige, hij doet mee aan allerlei activiteiten. Bij een daarvan valt ie, heeft iemand iets in zijn bier gedaan (dit was nog voor het verbod op drank voor 18-) maar dan blijkt ie ziek te zijn. Nadia is een stil introvert meisje dat door haar contact met Daan los komt en opbloeit. Esther Walraven las het eerste hoofdstuk voor. Een realistisch verhaal, niet alleen interessant voor jongeren.

zie ook de boekpresentatie bij Heinen in juni, maart, februari en Bosch-boeken

©2016 Gerard Monté